Ik probeer elk jaar een nieuwe "One Year Challenge" aan te gaan. Mijn eerste challenge was om na 35 jaar te leren blindtypen en dat ook nog eens op behoorlijke snelheid. Dat is gelukt. Na 1 jaar typte ik met 77 WPM. Dat heeft me zo gemotiveerd dat ik vanaf nu elk jaar iets nieuws wil leren. Mijn vorderingen hou ik bij op deze website en mijn YouTube kanaal. Die houden me scherp en gemotiveerd.

Wielrenners, wat een klotevolk is dat zeg .....

Misschien een beetje grove binnenkomer maar ik ben helemaal klaar met die wielrenners in deze Corona tijd.

Ze zouden moeten verbieden dat wielrenners met zijn tweëen of meer op de fiets stappen. We zitten nu alweer bijna 2 maanden in een intelligente lockdown en het is niet altijd even makkelijk. En dan is het voornamelijk ook nog eens fantastisch weer geweest. En dan ligt ook bij velen het werk stil en zal zelfs menigeen zijn zaak failliet zien gaan. Gegeven dat gegeven heb ik het nog makkelijk. Ik hou het nog wel een paar maanden uit financieël. Maar qua socialising, waar ik al niet een uitblinker in ben en mijn bokszaktrainingen staat alles op een uitgedraaid pitje.

Het is toch apart dat je niet gewoon even 's ochtends even langs de bakker, slager en groenteman kan gaan en daarbij gelijk een gezellig praatje hebben. Dan heb je wat aanspraak en ben je ook weer op de hoogte van dingetjes die in de omgeving of het dorp spelen. En iemand een hug, een lekkere knuffel, geven zit er al helemaal niet meer in. Al met al zaken die me erg ongelukkig maken.

En dat smerige virus maakt me ook nog steeds een beetje bang. Ik ben 50+, te zwaar maar wel fit. Wat gebeurd er als ik dit krijg. Zal het meevallen of wordt het een regelrechte ramp? Niemand die er iets zinnigs over kan zeggen. Maar als je zo leest en hoort dan is het wel belangrijk om fit te zijn. Zo fit mogelijk. Nu kan het natuurlijk stukken beter maar vergeleken met 3 jaar geleden ben ik enorm vooruitgegaan. Drie jaar geleden zat ik een stuk slechter in mijn vel en was het erg noodzakelijk om mezelf daar zoveel mogelijk uit te trekken en om meer te gaan sporten. Ik golf wel wat, ook erg goed trouwens voor je, maar ik miste toch om wat intensiever te trainen waarbij ook de hartslag wat meer verhoogd word. De eerste maanden was ik 2 dagen kapot van die bokstrainingen en ging ik 's middags een tukkie doen op de bank. Tegenwoordig, tot de Corona zijn intrede deed, train ik drie keer per week en heb ik dat tukkie 's middags niet meer nodig. Een grote verbetering dus. Ook mijn golfspel heeft er profijt van en ik ben afgelopen jaar 5 handicap punten gezakt naar een single-handicap. Voorwaar niet slecht. En ik sla verder dan ik ooit gedaan hebt.

En toen kwam Covid-19 (Corona)

De persconferentie van Mark Rutte, onze minister-president, kwam toch als een donderslag bij heldere hemel.

Binnen 2 uur moesten alle zaken sluiten en werden er zware maatregelen genomen en werd de '1,5 meter samenleving' een feit.

De eerste dagen en zelfs weken heerste er veel angst en was men angstig en extreem voorzichtig. Maar daarna lijkt het toch minder te worden. Omdat ook de sportscholen en de golfbaan werden gesloten moest ik toch iets vinden om 'fit' te blijven. Ik deed dat de eerste periode door dagelijks 's avonds een uur stevig door te wandelen. Maar ik miste de echte inspanning. Dus op een gegeven moment maar mijn degelijke herenfiets met 7 versnellingen gepakt en een rondje gedaan van ongeveer 27 kilometer. Een mooi rondje vanuit Zeist over Soesterberg, de tankbaan en daarna rechtsaf richting afslag Austerlitz. Daar een lekkere beklimming om de berg op te komen en dan een lange afdaling richting Zeist. Heerlijk rondje en kan me even helemaal uitleven. Ondertussen doe ik dat nu een week of 4 en de eerste tijd van anderhalfuur al verbeterd naar 1 uur en 11 minuten. En de beklimming bij Austerlitz moest ik de laatste 500 meter in de eerste versnelling doen en vandaag lukte dat al in de derde versnelling. Dus ik ben lekker bezig.

Maar dan die wielrenners. Dat klotevolk. Ze benaderen je van achteren en rijden dan strak langs je armen heen. Ik kan hun zweet ruiken. En vaak zijn ze met zijn tweëen, en als je ze dan tegenkomt op de smalle fietspaden gaan ze geen meter aan de kant en blijven gewoon naast elkaar rijden. En zoveel fietsers zijn er niet. Is het nu zo moeilijk om alleen al uit een beetje respect en begrip om dan even achter elkaar te rijden om de ruimte tussen ons zo groot mogelijk te maken? Ik snap er werkelijk helemaal niks van, ze passeren je op minder dan een halve meter. Klotevolk dus, want ze doen het, op een enkeling na, allemaal!

Het is eigenlijk al de bedoeling om niet de deur uit te gaan. Het wordt tijd voor een maatregel om ervoor te zorgen dat wielrenners alleen in hun eentje op pad mogen. Dat zou voor iedereen beter zijn.