Ik probeer elk jaar een nieuwe "One Year Challenge" aan te gaan. Mijn eerste challenge was om na 35 jaar te leren blindtypen en dat ook nog eens op behoorlijke snelheid. Dat is gelukt. Na 1 jaar typte ik met 77 WPM. Dat heeft me zo gemotiveerd dat ik vanaf nu elk jaar iets nieuws wil leren. Mijn vorderingen hou ik bij op deze website en mijn YouTube kanaal. Die houden me scherp en gemotiveerd.

Sfeerfoto golfbaan met regenboog

Gisteren op een van de laatste zomerdagen van het jaar heerlijk gegolfed met mijn buurmeisje.

Ik heb het wel vaker tegen mensen over mijn buurmeisje en dan denken ze allemaal aan een jong kind. Maar mijn buurmeisje is maar iets jonger dan ik. Maar ik vind dat alle vrouwen ook meisjes blijven en het klinkt wat mij betreft prettiger dan buurvrouw.

De foto hierboven is trouwens een aantal jaren geleden genomen op de golfbaan tijdens een waanzinnig mooie dag waarbij we het grotendeels droog hielden maar wel de donkere wolken en de regenbogen ons de hele middag vergezelden.

Anyway, mijn  buurmeisje of buurvrouw zo u wilt, is bij tijd en wijle een steun en toeverlaat voor me. Het zonnetje dat mijn 'depressieve' kant soms weer wat verlicht en me vreugde geeft. Een dagje golfen met haar doet me altijd weer goed en geeft me een positief gevoel. En dan na de ronde kan ik af en toe ook eens mijn ei kwijt en dan lucht ik mijn hart over allerlei zaken die me dwars zitten en me bezig houden. En dat geeft dan voor korte tijd in ieder geval opluchting, bevrijding en soms zelfs een wat gelukzalig gevoel.

Even alles van je afpraten kan heel bevrijdend zijn

Ondanks dat we alweer zo'n 15 jaar buren zijn is onze 'relatie' de laatste jaren pas begonnen. Af en toe een praatje of een wijntje bij elkaar. Beide hebben we misschien het vertrouwen in mensen verloren en voelen we ons niet snel veilig bij andere mensen. Maar die veiligheid hebben we steeds meer bij elkaar gevonden en dat geeft een fijn gevoel. Dat je iemand hebt die je begrijpt en waar je ook je diepe roerselen aan durft toe te vertrouwen. Dat heeft mij de laatste jaren erg geholpen om wat happier door het leven te gaan. Ik ga hier niet over alles uitweiden maar ik zit toch voor een groot gedeelte aan de meer depressieve kant door het leven getekent. Maar onze gesprekken en regelmatige golfdagen geven een soort van verlichting en geluk voor een dag.

Ook ben ik ruim 2 jaar geleden begonnnen met bokszak training op de boksschool hier in het dorp. Ik doe dat wekelijks twee keer en dat doet een hoop met een mens. Ondanks dat het maar 2x per week is merk je na zo'n lange tijd dat je sterker wordt, fitter en het komt ook nog eens mijn golf tegoed. Ik was het helemaal kwijt. Een kleine drie jaar geleden was mijn handicap weggezakt naar de 17 nadat ik zo'n 75 kaarten niet in de buffer had gelopen in een 2 en een half jaar tijd. Maar nu ben ik weer terug op mijn oude nivo en speel beter dan ik ooit heb gedaan. Mijn single handicap geeft me veel plezier alhoewel de druk wel steeds hoger wordt omdat ik altijd maar moet presteren van mezelf en ik steeds minder slagen meekrijg.

Maar mede dankzij mijn boksen (een aanrader voor iedereen) en mijn buurvrouw ben ik weer helemaal terug op de goede weg. Ik ben er nog lang niet maar ik ga de goede kant op.

Dank je wel Y.