Ik probeer elk jaar een nieuwe "One Year Challenge" aan te gaan. Mijn eerste challenge was om na 35 jaar te leren blindtypen en dat ook nog eens op behoorlijke snelheid. Dat is gelukt. Na 1 jaar typte ik met 77 WPM. Dat heeft me zo gemotiveerd dat ik vanaf nu elk jaar iets nieuws wil leren. Mijn vorderingen hou ik bij op deze website en mijn YouTube kanaal. Die houden me scherp en gemotiveerd.

Ik kijk de afgelopen weken de serie "Hoogvliegers" op Nederland 1, die rond half tien wordt uitgezonden.

Dat deze serie eraan zat te komen was me niet ontgaan. In de talkshows en op andere manieren werd er goed de aandacht voor gevraagd. Omdat het gaat over de opleiding van de luchtmacht, F16's en wat al niet meer trok het dus ook mijn aandacht. Ook omdat het op een erg mooie manier geschoten is, in ieder geval in de promo's. Ook de reviews waren positief, onnederlands, Amerikaanse kwaliteit en nog meer superlatieven.

Aangezien er steeds minder interessante televisie is gelijk op 11 januari begonnen om deze serie te volgen. De openingsscene met een 'straatrace' was al gelijk iets over de top. Normaal was ik dan al afgehaakt maar ik wilde het toch wel een kans geven. En nu 3 afleveringen later kan ik wel zeggen dat de serie erg onderhoudend is maar uitermate ongeloofwaardig. Er wordt bij de aftitelingen aangekondigd dat de serie gebaseerd is op de werkelijkheid maar dat de verhalen fictief zijn of in ieder geval iets in die trant.

Onderhoudend maar uitermate ongeloofwaardig

Het is mooi dat een dergelijke serie gemaakt wordt en de serie is ook absoluut het kijken waard. Maar het wordt beetje gepresenteerd als dat dit dus de werkelijkheid is maar het is absoluut ongeloofwaardig. En dat is toch wel erg jammer. Ik vind het een gemiste kans. Je had van de 'realiteit' ook een ontzettend spannende serie kunnen maken. Nu wordt er van alles bijgetrokken om het cachet te geven. Het feit dat Rutger zonder dat hij door de centrifuge testen komt en dan toch zomaar in een trainingskist kan stappen en dan een Russisch vliegtuig het Nederlandse luchtruim uitjacht is teveel over de top. Zeker omdat de F16's net aan het bijtanken zijn op de grond en dus niet in actie kunnen komen. Ik mag toch hopen dat als er 2 F16's moeten tanken anderen de verdediging op zich kunnen nemen.

Aardige, maar ongeloofwaardige, verhaallijn zat er in de aflevering van vanavond. Dennis die 'verdwenen' is in de woestijn met zijn F16 omdat ie daar neergestort is kan niet door de luchtmacht worden gevonden. Ondanks de inzet van divers materieel. Dus gaan Rutger, Leyla en Guus met een oude Amerikaanse bak de woestijn in en op zoek. En dan komt er opeens een scene met een verlaten dorpje waarbij er een bar is waar ze binnenstappen. De zaak is netjes ingericht, het licht brand maar er is niemand. En daar gaan ze dan wat drinken en elkaar verhalen vertellen. Opeens komt 'de eigenaar' binnen en wordt het spookie en spannend. Hij verteld een verhaal over soldaten die 30 jaar geleden een jachtvlieger zoeken die daar ook verdwenen is. Het hele gebeuren is denk ik geinspireerd op de song 'Camouflage' van Stan Ridgway. Een leuke vondst, maar de serie wordt hiermee steeds minder geloofwaardig.

Maar kan natuurlijk zijn dat ik veel te serieus ben. Maar gevoelsmatig is dit toch een gemiste kans. Zeker ook voor de luchtmacht die hun faciliteiten en de kisten ter beschikking hebben gesteld.

Maar zoals ik ook eerder al zei, is de serie ook onderhoudend en zeker de moeite waard. Zeker als je niet zo serieus ;) bent als ik. Kijken dus, en heb je de eerste afleveringen gemist dan kan je die hier terugkijken.


Stan Ridgway born on April 5, 1954, is an American multi-instrumentalist singer-songwriter, and was the original lead singer of the band Wall of Voodoo. Ridgway embarked on a solo career in 1983, shortly after Wall of Voodoo's appearance and break up at the US Festival that same year. He released his first proper solo album, The Big Heat (1986), which included the top 5 European (and UK) hit "Camouflage".

I was a PFC on a search patrol huntin' Charlie down
It was in the jungle wars of '65
My weapon jammed and I got stuck way out and all alone
And I could hear the enemy movin' in close outside
Just then I heard a twig snap and i grabbed my empty gun
And I dug in scared while I counted down my fate
And then a big marine, a giant with a pair of friendly eyes
Appeared there at my shoulder and said wait

When he came in close beside me he said,
"Don't worry, son, I'm here,
If Charlie wants to tangle now he'll have two to dodge."
I said, "Well thanks a lot."
I told him my name and asked him his
And he said, "The boys just call me Camouflage."

Whoa Camouflage
Things are never quite the way they seem
Whoa Camouflage
I was awfully glad to see this big marine

Well I was gonna ask him where he came from
When we heard the bullets fly
Coming through the brush
And all around our ears

It was then I saw this big Marine light a fire in his eye
And it was strange but suddenly I forgot my fears

Well, we fought all night side by side we took our battle stance
And I wondered how the bullets missed this man
'Cause they seemed to go right through him
Just as if he wasn't there
And in the mornin' we both took a chance and ran

And it was near the river bank when the ambush came on top of us
And I'd thought it was the end and we were had
Then a bullet with my name on it came buzzin' through a bush
And that big marine he just swatted it with his hand
Just like it was a fly

Whoa Camouflage
Things are never quite the way they seem
Whoa Camouflage
This was an awfully strange Marine

And I knew there was something weird about him
'Cause when I turned around he was pullin' a big palm tree
Right up out of the ground
And swattin' those Charlies with it from here to Kingdom Come

When he led me out of danger
I saw my camp and waved goodbye
He just winked at me from the jungle and then was gone
And when I got back to my HQ, I told 'em about my night
And the battle I'd spent with a big marine named Camouflage

When I said his name a soldier gulped
And a medic took my arm
And led me to a green tent on the right
He said, "You may be tellin' the truth boy,
But this here is Camouflage,
And he's been right here since he passed away last night."
In fact, he's been here all week long

But before he went he said, "Semper Fi,"
And said his only whish
Was to save a young marine caught in a barrage
So here, take his dog tag son,
I know he'd want you to have it now."
And we both said a prayer for a big marine named Camouflage

Whoa Camouflage
things are never quite the way they seem
Whoa Camouflage
This was an awfully big Marine

So next time you're in a jungle fight
And you feel the presence near
Or hear a voice that in your mind will lie
Just be thankful that you're not alone
And you got some company
From a big Marine the boys called Camouflage

Whoa Camouflage
Things are never quite the way they seem
Whoa Camouflage
This was an awfully big Marine
Whoa Camouflage Things are never quite the way they seem Whoa Camouflage This was an awfully big Marine